The Alan Parsons Project - Eve (LP, 2011 Reissue)
- LP
- 1 stuk(s)
- 1979
- 9 nummers
- 39 min
- symphonic rock
EveGoedkoopst bijrenewrecords.nl
Of je nu net begint met het verzamelen van vinyl of al jaren draait, de juiste platenspeler maakt alle verschil. We hebben de beste opties voor elk budget geselecteerd.
Ontdek onze selectie platenspelers
4.4
Gemiddelde van 11 reviews
6
3
2
0
0
Of een review positief, negatief of neutraal is, we publiceren het altijd. We screenen echter elke review om ervoor te zorgen dat het authentiek is en vrij van vloeken. Deze controles gebeuren automatisch, hoewel een mens af en toe ingrijpt. We betalen nooit voor reviews.
De frisheid en grondigheid zijn echt ademloos. Ik ben echt tevreden met deze. Hoewel, ik ben benieuwd of het überhaupt mogelijk is om iets te verbeteren dat al top is. Ik kwam twee NM exemplaren tegen in een dollarbak (kun je dat geloven?), één uit Canada en één uit Maleisië, en ze zijn allebei ook erg leuk. Misschien heb ik betere apparatuur nodig om de verschillen te horen, maar ik ben tevreden met alle drie. De MOV heeft misschien een beetje meer kracht, maar niet genoeg om mij te laten vergeten van de andere twee.
Automatisch vertaald,Op mijn versie vind je (Side A Runout, Geëtst): AL-9504-SA F-21 Wally [net als variant 1] (Side B Runout, Geëtst): AL-9504-SB RE-1 F-3 Wally [deze staat niet vermeld]Fabriek waar het is geperst ID (Runouts): ◎
Automatisch vertaald,Na drie uitstekende producties zou niemand teleurgesteld moeten zijn dat het vierde album van THE ALAN PARSONS PROJECT (TAPP) niet dezelfde hoge kwaliteit en inspiratie heeft bereikt. En zonder echt slecht te zijn, schittert het in vergelijking er niet veel door... hoewel, eerlijk gezegd, ik tientallen slechtere albums heb gehoord die meer exemplaren hebben verkocht dan dit! Na het verkennen van de toekomst en het verleden in de twee vorige albums, begon het creatieve duo PARSONS/WOOLFSON met een concept dat zowel fascinerend als problematisch was: vrouwen, en meer specifiek, de relatie tussen mannen en vrouwen, met liedjes gezongen door (meer) mannen en (minder) vrouwen. Precies volgens hetzelfde recept dat zo goed werkte in "Pyramid", worden hier popliedjes afgewisseld met een paar instrumentale nummers, alles verbonden door het hoofdthema. Het album begint met een instrumentaal nummer dat snel een klassieker zou worden: 'Lucifer', waarmee meteen de toon wordt gezet voor het hele eerste deel van het album. Het heeft niet veel zin om polemiek te maken over wat TAPP bedoelde met de titel van het openingsnummer van een album gewijd aan vrouwen, of niet? Aan 'Lucifer' volgen twee nummers die me erg indruk maken: 'You Lie Down With Dogs' is, veruit, het meest misogynistische nummer dat Eric WOOLFSON ooit heeft geschreven, en 'I'd Rather Be A Man' komt daar niet veel onder. Maar deze composities indrukken me niet door de gewelddadige teksten of de haat in het bericht, maar door de sfeer die zo goed is bereikt met de muziek, dreigend en pervers; de speelse ritme waarmee Lenny ZAKATEK en David PATON zingen (ik vind persoonlijk de stem van Lenny in het eerste nummer beter dan die van David in het tweede), en de instrumentale solo's, die leiden tot een verschrikkelijk climax: zelfs in de donkerste momenten van "Tales of Mystery and Imagination" had het Project nooit zo giftig geklonken... Het album gaat verder met andere minder interessante nummers, gemaakt op basis van de typische warme en monotone melodieën en de bekende vocale harmonieën waar TAPP ons snel aan gewend had gemaakt. De bedoeling is duidelijk: de gevoelens van mannen en vrouwen tegenover elkaar zetten in de typische strijd der geslachten; bijvoorbeeld, in 'You Won't Be There', gezongen met melodrama door Dave TOWNSEND, gaat het over mannelijke onzekerheden, terwijl het thema in 'Winding Me Up' de vrouwelijke vaardigheid is om haar partner te domineren (interessant detail: let op het begin van het geluid van het mechanisme van de muziekdoos dat breekt...) Het bittere 'Damned If I Do' is een standaardnummer, met een stijl die de popmuziek van de volgende decennia voorspelt, met zijn synthesizerarrangementen en aanstekelijke koortjes, hoewel met meer emotie dan veel van de muziek die later in Engeland in de New Wave zou worden geproduceerd. Het vrouwelijke perspectief verschijnt pas aan het einde van het album: Clare TORRY zingt 'Don't Hold Back', over de kwaadaardigheid en intellectuele vaardigheid van het verkeerd genoemde "zwakke geslacht", terwijl Lesley DUNCAN 'If I Could Change Your Mind' voor haar rekening neemt, wat geen verdere uitleg nodig heeft, aangezien de titel erg spreken is. - Martín HERNÁNDEZ
Automatisch vertaald,Fantastische recordpersing. Ik ben een grote fan van het werk van Alan Parsons en zijn productie is absoluut topkwaliteit.
Automatisch vertaald,Geweldige audio, hush pers, geen klikken, etc. Ik zou het aankoop aanraden
Automatisch vertaald,| Datum | Laagste prijs | Gemiddelde prijs |
|---|---|---|
| 30 dec 2025 | € 3,55 | € 15,27 |
| 31 jan 2026 | € 3,55 | € 15,27 |
| 27 feb 2026 | € 3,55 | € 15,27 |
| 27 mrt 2026 | € 3,55 | € 15,27 |